Наталля і Лукаш Вінгерт з Гданьска за амаль 40 дзён аб’ехалі ЗША і Мексіку, наведалі 18 матчаў і 21 раз змянялі горад пражывання. Для іх турнір стаў не проста спартыўнай падзеяй, а вялікім прыгодай, якое яны будуць памятаць усё жыццё.
Гэта быў ужо чацвёрты чэмпіянат свету для Наталлі і Лукаша Вінгерта з Гданьска. На турніры ў Расіі яны паглядзелі 10 матчаў, у Катары — 17, а цяпер павялічылі гэты вынік да 18. Большую частку маршруту яны правялі ў ЗША, але менавіта кароткая паездка ў Мексіку стала адным з галоўных уражанняў.
Брат і сястра адмовіліся ад білетаў на матч Мексіка — Чэхія, якія былі занадта дарагімі, і замест гэтага адправіліся ў Гвадалахару на сустрэчу Калумбія — ДР Конга. Па іх словах, гэтая паездка стала адной з лепшых за ўсе гады футбольных падарожжаў.
Асабліва іх уразілі мексіканскія балельшчыкі. На матчы Бразілія — Нарвегія ў Нью-Ёрку фанаты на трыбунах усё роўна скандавалі «Mexico, Mexico!», хаця зборная Мексікі ў гульні не ўдзельнічала. Амерыканскую публіку падарожнікі апісалі інакш: многія гледачы, па іх назіраннях, прыходзілі хутчэй ради атмасферы і фотаздымкаў для сацыяльных сетак, чым ради самога футбола.
Арганізацыя паездкі стала для Вингертаў самым складаным выпрабаваннем. За 40 дзён ім прыйшлося 21 раз змяняць горад, выкарыстоўваючы самалёты, аўтамабілі і аўтобусы. Яны самастойна планавалі маршрут, шукалі жыллё і куплялі білеты праз афіцыйны партал ФІФА, спецыялізаваныя пляцоўкі і дзякуючы знаёмствам, якія з’явіліся за гады футбольных паездак.
Не абышлося і без прыгодаў. У Канзас-Сіці Лукаш страціў тэлефон з білетамі на аргентынскай вечарыне, але яму дапамаглі знайсці два мясцовых балельшчыка з Аргенціны. Усяго брат і сястра наведалі сем з васьмі матчаў аргентынскай зборнай на турніры і, нягледзячы на незнанне іспанскай, адчулі сябе часткай яе фанатскага супольніцтва.
У Нью-Ёрку яны змаглі пажыць на Манхэтэне ў кватэры знаёмага Домініка, з якім пазнаёміліся дзякуючы агульнай любові да футбола.
Свае падарожжы Наталля і Лукаш паказваюць на YouTube-канале: расказваюць пра матчы, цэны на білеты, ежу, транспарт і атмасферу вакол стадыёнаў.
Любоў да футбола ў Вингертаў з’явілася яшчэ ў дзяцінстве. Бацька ўпершыню прывёў Лукаша на матч Лехіі Гданьск, калі яму было пяць гадоў. Сёння яны лічаць футбол спосабам адцягнуцца ад паўсядзённых клопатаў.
