Dokładnie 25 lat temu Gdańsk przeżył jedną z najbardziej destrukcyjnych katastrof w swojej nowoczesnej historii. W nocy z 9 na 10 lipca 2001 roku na miasto spadł ulewny deszcz, który później nazwano „powodzią stulecia”. W ciągu kilku godzin spadło 127,7 mm opadów na metr kwadratowy — dwukrotnie więcej niż norma, zazwyczaj rejestrowana przez cały lipiec.
Kanał Raduni, not drained for many years, could not withstand the volume of water and flooded the adjacent areas. Orunia and Św. Wojciecha suffered the most, and the water also reached Wrzeszcz and Olszynka.
Setki budynków zostały uszkodzone, tysiące piwnic zalane, a 650 mieszkań zostało całkowicie zniszczonych. Część mieszkańców ewakuowano do szkół, koszar i schroniska dla bezdomnych. Około 5 tysięcy osób otrzymało „kartę poszkodowanego w wyniku powodzi” w celu uzyskania pomocy społecznej
Żywioł pochłonął życie czterech osób: trzy zmarły na atak serca, czwarta utonęła w samochodzie
Woda zalała dworzec i tory, ruch pociągów został wstrzymany, pasażerowie nie mogli wyjść z tramwajów, a samochody unosiły się po ulicach
Z konsekwencjami zmagało się ponad tysiąc żołnierzy i strażaków przy wsparciu policji i straży granicznej. Straty w infrastrukturze oszacowano na 200 milionów złotych
Dziś Gdańsk realizuje inwestycje w ochronę przeciwpowodziową, aby tragedia się nie powtórzyła
