У кватэры, якую Віктар здымае ў Гданьску, трэці год працуе хатняя майстэрня па рамонту веласіпедаў. Да гэтага справы ён адчувае асаблівую страсць — настолькі моцную, што аб’яву пра гатоўнасць дапамагчы з веласіпедамі даў за тыдзень да пераезду ў Польшчу. Беларус расказаў MOST, як ён адважыўся ахвяраваць веласіпедам цэлую пакой і чаму Гданьск заўсёды забяспечыць яго заробкам.
Віктар ужо ў дзяцінстве сам рамантаваў свой веласіпед. Калі не ведаў, як нешта зрабіць, глядзеў ролікі на YouTube. А ўжо ў дарослым узросце ўладкаваўся ў адзін з гродзенскіх веласалонаў, дзе праработаў шэсць гадоў.
— Страсці ковірацца ў аўтамабілях у мяне не было, а рамонт веласіпедаў атрымаўся сам сабой. А яшчэ мне вельмі падабаецца мэтавая аўдыторыя: жывыя, усміхненыя людзі з жаданням да жыцця, — расказвае майстар.
«Два кліенты чакалі мяне яшчэ да прыезду»
Да пераезду ў Гданьск Віктар рыхтаваўся, а незадоўга да дня ікс «закралася думка пра рамонт на каленях».
— За тыдзень да ад’езду я напісаў у групу беларусаў Гданьска, што, маўляў, еду да вас і гатовы дапамагчы з веласіпедамі. Два кліенты чакалі мяне яшчэ да прыезду, — расказвае Віктар.
Дзейнасць у новай краіне беларус пачаў з выязных заказаў, але ўжо праз месяц зняў кватэру з падвалам — так з’явілася магчымасць браць веласіпеды на абслугоўванне. З работай па гэтай спецыяльнасці праблем таксама не ўзнікла — Віктар амаль адразу ўладкаваўся ў адзін з гданьскіх веласервісаў.
«Другая пакойка нам не патрэбна»
Праз некаторы час Віктар сустрэўся з дзяўчынай — пара вырашыла з’ехацца і арандавала двухпакаёвую кватэру.
— Спачатку я круціў веласіпеды ў асноўнай пакоі, дзе мы спалі. З’явілася стойка, каб вешаць веласіпед, падсобраўся інструмент. А потым мы падумалі, што другая пакойка нам у агульным-то не патрэбна для жыцця і быту. Мы перанеслі ложак, разбіралі шафу і арганізавалі працоўнае прастору, — успамінае беларус.
«Дома ў мяне ёсць усё тое ж, што і ў сэрвісе»
Віктар расказвае, што для хатняй майстэрні патрабуецца не так ужо і шмат месца — невялікая пакойка амаль цалкам умішчае ўсё неабходнае. Інструменты ўкладаюцца ў адзін чамаданчык, але, каб вырашаць больш складаныя тэхнічныя пытанні, патрэбна спецыяльнае абсталяванне.
— Кожны месяц з асноўнай зарплаты я докупаю па ключы. Цяпер дома ў мяне ёсць усё тое ж, што і ў звычайным сэрвісе па абслугоўванні веласіпедаў. Нават і не ведаю, да чаго ў мяне мацнейшая страсць: да веласіпедаў ці да абсталявання, — прызнаецца Віктар.
Цяпер у хатняй майстэрні ёсць нават спецыяльная мыйка для запчастак і станок для правакі абадоў колаў. У бліжэйшай будучыні Віктар плануе купіць кампрэсар — яго, верагодна, размесціць у шафе.
Малады чалавек цікавіўся ў суседзяў, ці чуюць яны гукі ад падаючых на падлогу ключоў. Суседка знізу запэўніла, што ўсё добра і шуму няма.
— Хазяін ведае, што я дома займаюся рамонтам. Ён сусветны мужык: яму галоўнае, каб без крымінала і грошы плацілі, — смяецца Віктар.
«Паток проста вар’яцкі»
Асноўны кліенцкі паток хатняй майстэрні складаюць беларусы і ўкраінцы. Пра майстра даведваюцца з сацыяльных сетак, чатаў і па сарафанным радыё.
— Паток проста вар’яцкі. Але вялікага абароту ў мяне няма, бо я прыходжу з працы і толькі вечарамі магу займацца веласіпедамі [на дому]. За вечар магу зрабіць максімум адзін веласіпед, — расказвае Віктар.
Часцей за ўсё майстар аказвае паслугу па комплексным абслугоўванні веласіпеда. Віктар разбірае яго, чысціць ланцугі, наладжвае перадачы і пры неабходнасці мяняе запчасткі.
«У Гданьску веласіпеды папулярнейшыя за аўтамабілі»
Веласіпед — вельмі папулярны від транспарту ў Гданьску, расказвае беларус. Гэта звязана з тым, што ў горадзе добра развіта адпаведная інфраструктура.
— Я б сказаў, што ў Гданьску веласіпеды папулярнейшыя за аўтамабілі. Буквальна заторы могуць быць на веладарожках.
Як вынік — паток кліентаў гданьскім веласалонам забяспечаны. Тым не менш, гэтая дзейнасць усё яшчэ застаецца сезоннай — часцей за ўсё людзі звяртаюцца вясной і летам. Віктар жа раіць везці веласіпед у рамонт зімой.
— Летам усе дастаюць свае веласіпеды і разумеюць: нешта не працуе. Аддаюць іх у майстэрні, і ў выніку велізарныя чэргі — даводзіцца доўга чакаць, — тлумачыць беларус.
Цяпер у планах Віктара ўйсці з найму і зарэгістраваць сваю дзейнасць. Пасля гэтага беларус марыць абзавесціся прасторнай майстэрняй у цэнтры Гданьска.
— Мне падабаецца рабіць з нерабочага веласіпеда рабочы — і бачыць шчасце на твары чалавека, — кажа майстар.
